Eit god og lærerik tid

For eit år sidan var eg i full gang med cellegift - hårlaus og på ingen måte

i særleg form.

Det er rart å tenkje på at det er så lenge sidan.

Hugsar godt då eg fekk beskjeden om at eg hadde kreft - 

hugsar tankane som då rasa gjennom hovudet - 

- skal tru om denne jula er mi siste?

- skal tru kor alvorleg dette er?

- er det spreidning?

- korleis vil mine nærmaste reagere?

Mange tankar - vonde tankar.

Det er underleg å tenkje på kor livet brått endrar seg - 

- frå å vere "normalt" til å bli fullstendige kaos.

Eg hugsar at eg ikkje grudde meg for operasjonen, 

å ta bort eit bryst betydde så lite.

Eg visste så uendeleg lite om kva dette var for noko. Eg hadde høyrt at mange som fekk

brystkreft slapp både cellegift og stråling - dei fekk berre tablettar som dei skulle ta i 5 år.

Eg hugsar at eg håpa på at min kreft skulle vere slik - at eg berre kunne ete pillar og alt ville bli bra...

 

Eg budde meg på full pakke og forespeila meg det verste.

Eg hugsar alle gongane eg sat på eit venterom -

- venta på å kome inn til lækjar 

- venta på å få høyre kor alvorleg det var med meg.

Hugsar kaldsveitten når namnet mitt vart ropt opp

Eg hugsar kor eg misstenkte lækjaren for å ikkje fortelje meg sanninga.

 

Eg hugsar spenninga når eg skulle få fyrste cellegifta

Hugsar så godt då eg tok ut parykk (som eg ikkje har brukt)

Eg hugsar kor spennande det var å gå til frisør og rake av meg alt håret då eg merka 

at det fall av i store dottar.

Eg hugsar nettene etter kur - då eg ikkje fekk sove

- sveittetoktene som kom og gjekk

- den dårlege matlysta

- utmattinga

Alt dette er lenge sidan

No veit eg så mykje meir

No har eg vore inne til kontrollar - sjekka omlag det som kan sjekkast

og lækjaren let vel og meiner eg ikkje har grunn til å vere engsteleg.

No trur eg på lækjaren

No tenkjer eg stort sett berre positivt og har ingen angst for kor mange juler eg skal få.

Eg forundrar meg over kor lett det er å leve med at eg har hatt

denne sjukdomen i kroppen

Forundrar meg over kor lite eg tenkjer på det

 

No veit eg så mykje meir

 

Eg har lært mykje

Eg har lært at dei tablettane eg tenkte skulle vere så greie å tygge

på langt nær var det eg trudde

Eg har lært at cellegift gir seinverknader

Eg har også lært at Herceptin verkar inn på hjertefunksjonen

- ikkje visste vel eg at kreftbehandlinga skulle gje så mykje biverknader....

 

- vulkanske sveittetokter som når ein har trimma verkeleg hardt

- muskelverk og smerter i heile kroppen

- fatigue - total utmatting enkelte dagar

- problem med negler som sprekk

- plager med tørr munn og lepper

- konsentrasjonsproblem

- hukommelsetap

- nedsett hjertefunksjon

.....ja det er mykje fælt

eg syns det....

Livet har blitt heilt annleis enn det var før

No må eg planlegge aktivtetane mine - eg må prioritere

Eg må innsjå at eg ikkje er i same form lenger

at eg ikkje orkar for mykje på ein gong

Det er ikkje enkelt når ein har vore vand med å ture fram som ein har ynskt i alle år.

 

Pa Montebello september - 12

Mykje biverknader og seinverknader - ja - 

men det blir lite når ein tenkjer på alternativet

Eg kunne faktisk ha vore i ein heilt anna situasjon

dersom eg ikkje hadde kome så tidleg til lækjar og fått diagnosen

Gjennom dette året 

har eg opplevd mykje fint og positivt

Eg har blitt kjend med andre i same situasjon

Eg set meir pris på dei små og nære ting

Eg kjenner meg rikare

Eg vil ikkje sei at eg ikkje villa vore det foruten

men når det først skulle hende meg

ja så må eg sjå på det som ei lærerik tid som har utvikla meg som person:-)

Bålkaffi på Montebello september -12

Vinterved

Hausten er komen og veden er tørr 

og dette er ikkje ein blivande stad.

Nokre trillebårlass kvar dag

 

Ei pause med rein energi....

....så etterkvart er vedskjulet fyllt opp

med varme -

knitrande god varme 

til vinteren.

Eit velfyllt vedskjul

er ei enkel kvardagsglede:-))

 

Sommar med LevNo

For ein sommar eg har hatt - 

eg har verkeleg kjent på at eg har levd her og no.

Dei fleste dagane har vore gode

og vi har kosa oss frå sør til nord

og frå vest til aust.

Ein tur på Vikingmuseet på Bygdøy

Ein fin fjelltur på Buhammaren

Flyshow i nydleg veir i Bodø

Overnatting på Inndyr i Nordland med middnattsol

Svartisen bada i sol

Nydlege Strynsvatn i Jonsokhelga

Jonsokbrudlaup i Olden Kyrkje

Gratulerer til bror Stein Ove og svigerinne Randi

Kveldskos på Voss Camping under Ekstremsportveko

Sol og god stemning på Bømoen og Skydive Voss 

Så ein tur innom kreftpoliklinikken på Gjøvik for å få påfyll av Herceptin

Friaren i Geirangerfjorden

På Helset i Hellesylt på World Base Race

På tur i Torghatten Brønnøysund

Ein fin kveld på Offersøy ved Sandnessjøen

Møtte gode vener på camping på Forøy

Lofoten i kuling og sidelengs regnveir

Nyksund ein skikkeleg regnveirsdag

Nokre dagar på Skydive Elvenes -

der eg fekk meg eit tandemhopp:-))

Koseleg lunch i Luleå

Flâse Camping i sommarnatta

Det var vakkert på campingen ved Søderhamn - 

der vi vart kjende med Kaisa og Uffe

Vestby Prestegård - der Arne Martin - kamerat svoger

feira 50 års dagen sin

Vi vart små samanlikna med klauskjerings / campingbilen

til dei nygifte

Og for eit måltid

tapas i store mengde - så absolutt vellukka

Ein tur til Ørsta for å besøke

Sondre - Sigurd og Ingeborg - i tillegg til mange gode vener

Dei tre ungdommane i stova til Ingeborg og Sigurd

Jau jammen har det vore ein flott sommar - 

eg angrar ikkje på at vi satsa på LevNo

No er sommaren på hell - 

og eg kjenner at eg har fått henta mykje energi

i alle turane vi har hatt

No er eg klar for å ta fatt på hausten

klar til å reise på eitårs kontroll

klar til å fullføre behandlingsopplegget

Klar for livet:-))

Sommarhelsing frå landevegen

Heisann lenge sidan sist og nokre lurer på kvar i alle dager det har vorte av meg...
Eg er så opptatt med LevNO prosjektet mitt at eg har ikkje stunder til å blogge så mykje for tida.
Men til alle de som lurer - eg har det fint. Kosar meg i sola med ei utsikt som kan ta pusten frå ein.

LevNo er noko av det luraste eg har gjort - eg kjenner at eg lever fullt ut kvar einaste mil og kvart einaste minutt på dagen.


Så folkens ta imot ei Sommarhelsing frå ei som føler seg som verdas heldigaste for tida:-))

Klem jannetove

Om å lyfte kvarandre fram.

Idag fekk eg melding om at eg har fått ein Award...

den kom frå gode Hanne

med bloggen Livets Små øyeblikk.

Hanne har ein varm fin blogg der ho let oss få ta del i hennar og familien`s kvardag.

Ho set pris på min blogg og ynskjer å lyfte den fram i lyset

Takk Hanne - det var veldig fint gjort:-))

"Liebster Blog Award är skapad för att lyfta fram bloggar med 200st prenumeranter eller färre.

In order to accept the award, the recipient will:
1. Thank the person who gave you the award.
2. Link back to that person’s blog.
3. Copy and paste the award to your blog.
4. Present the award to 3-5 blogs of 200 followers or less that you feel deserve this recognition.
5. Let those blogs know by leaving them a comment"

Så var det min tur til å finne nokre bloggar som eg 

likar og sende dei fram i lyset.

Eg kunne valgt ut mange fine blogger
men valet falt på desse 5
Bloggar som gjev meg stor glede i å lese.
 Takk for at de let meg få ta del i dykkar kvardag. 

Liv Heges Skriveblogg
Ei spennande reise frå manus til bok:-))

Bratte bakka og grøne lier
Biletskildringar som kan ta pusten frå alle og ein kvar:-))

Dikt for dagen
Nydlege små diktdrypp krydrar kvardagen:-))

Sub Eodem Tecto
Fantastiske livsfunderingar til stor glede:-))

En SMAK AV kajakk, naturen og foto
Storslått hav og livsglede:-))

Berre eit lite utdrag av bloggar eg set pris på å fylgje.

Ha ei god helg kvar de enn finst i verda.
Klem jannetove

Vårprosjekt og Natur-Nasjonal-tur

Tittitt 

her er eg igjen :-)

Har vore så opptatt sjønar de

at eg har ikkje hatt tid til verken å blogge eller lese noko særleg hos andre.

Eg har vore så opptatt med LevNO prosjektet vårt

og dei andre vårprosjekta våre.

Og når kvelden har kome 

ja så har eg rett og slett vore så sliten og trøytt

at eg ikkje har orka å surre så mykje her inne i denne bloggverda.

Her hos oss brukar vi å kjøpe veden ferdig kløyvd og rå

om våren.

Det har gitt mykje varme allereie.

Mykje varme, stive musklar og sår rygg...

...men sjå berre her...

....no er alt stabla og lagt under tak

slik at sol og vind kan tørke den gjennom sommaren.

Så vert det ei ny runde til hausten -

- når den skal flyttast inn i skålen.

 

Så var det garasjen då.....

Fin og svart har den blitt med tjærelin på veggar 

og kvitmaling på døra.

Må nok berre melde om kneskjelv i stigen

og vonde fingrar etter kvart som den jobben skreid fram.

Men fint vart det - om eg så skal sei det sjølv:-))

Så var turen komen til terassen

Ikkje så få kvadratmeter skulle vaskast og oljast på nytt.

Både frosen, stivbeint og rygglaus....

....men no skin den så fint og vatnet prellar av i store dråpar.

Mange tunge tak har det vore

for å få i hamn vårprosjekta.

Men vi har kome i mål

med små arbeidsykter avbrote av mange små pauser i solveggen

med kaffikoppen og god prat.

Eg set så stor pris på at vi er ferdige

og at vi fekk gjort jobben sjølve-

vi to som går her med kvar sine sjukdomsplager.

Så tenkjer eg at det er godt at vi ikkje veit kva som ventar oss....

....hadde nokon fortalt meg kor nedsett eg skulle bli av alle medisinane i fjor på desse tider...

....ja då hadde eg nok mist motet.......

Men.... sååå....

 

......så vart det tid for tur

Natur-nasjonal-tur

trur eg at eg vil kalle det.

Vi tok laust på 16.mai -

-pakka i bilen

og reiste på måfå.

Fant oss ein plass ved eit vatn og sov over til den store dagen.

17. mai - litt ut på dagen

parkerte vi ved vannkanten - 

etter å ha reist gjennom eit stykke Telemark

uten is

uten kake

uten tog

(og utan bunadstas og findress)

Berre meg og kjærasten

i fred og ro

langs stille 17.mai vegar.

Etter ein god middag

eit glas kvitvin

og barnetog på TVèn

var det denne utsikta vi såg 

før vi stengde døra og tok ein tidleg kveld.

I slike omgjevnader 

fekk vi sove i fred og ro

med berre fuglane som musikk.

Så tilbake til sivilisasjonen

og stor boogie faktor.

Parkert ved sovevogna

hos Grenland Fallskjermklubb i Skien.

Her var det samling av gamle og unge fallskjermhopparar

(og nokre som ikkje hoppar - men berre går rundt og pratar tull)

Fallskjermklubben har investert i nytt fly-

LN PER

som vart skikkeleg "døypt" i champagne

av Skiens ordførar

som forøvrig gjorde sin entrè 

i tandem fallskjerm.

 

Rett ei fin langhelg har det vore og eg.....jau....

.....eg kjenner eg er takknemlig 

for at vi er to - to ilag om både kvardag og helg.

Sidan sist har eg vore på 6 månaders kontroll

og legen syns ting ser fint ut.

"vi har tenkt at du skal bli heilt frisk" sa han - ok kar han legen igunnen:-))

Førre veka var eg å testa hjertet rutinemessig sidan eg går på Herceptin 

-og mugatesten var ikkje heilt fin....

vart litt bekymra då....

....men ultralyden i dag viste gode resultat og eit hjerte som har bra funskjon.

Så dermed fekk eg fortsette med den viktige Herceptinkuren

iallefall nokre veker til.

Så får vi ta det derifrå

og berre fortsette med LevNO prosjektet vårt.

Klem Jannetove

Sola skin over Hadeland

Sola skin over Hadeland

og eg har fleire gode dagar enn dårlege.

Kjellertrappa er reinska for hybelkaniner

etter at eg har brukt ein god del tid 

med å krabbe der nede i det siste.

Biverknadane og etterverknadane av medisiner og Cellegift

slo meg heilt ut både fysisk og psykisk.

 

Men no er dagane litt lysare.

Nokre av biverknadane er i ferd med å gje opp

og eg føler at kroppen sakte men sikkert

begynner å våkne til liv att.

Sjølvom eg ikkje har så mange krefter for tida

får eg likevel gjort litt.

-Puslar med litt husarbeid

-Går ein tur

-Deltek på strikkekafe

-Engasjerer meg i Fibromyalgiforeninga sitt arbeid...

....ja eg har endatil bestått eit enkelt livreddarkurs i bassenget.

Det store prosjektet for våren her på garden er

Beising av garasje....

....tungt arbeid som vi nok må bruke litt tid på

men med tida til hjelp

og i godt lag

får vi gjort litt kvar dag - eg og kjærasten.

Og så har vi tid til å kvile når vi treng det.

Vekene er prega av "fast abonnement" på Helse Sør Øst

Gjøvik, Hamar og Lillehamar - godt kjent der etterkvart.....

No er det snart tid for 6 månaders kontroll etter operasjonen.

Kjenner at eg begynner å merke spenninga - 

- ei spenning eg nok må leve med resten av livet.

For dette er berre den første kontrollen i ei lang rekke av kontrollar eg må gjennom i åra som kjem.

Men tenk på kor heldig eg er som blir kontrollert -

- eg er inne i eit system som har planer om å halde meg frisk

- og som tek vare på meg 

- passar på meg

- som skreddarsyr eit tilbod berre for meg.

Sola skin over Hadeland

og det håpar eg ho har tenkt å gjere framover og.

jannetove