Mitt annaleis år 2011

Mitt 2011

vart eit annaleis år

både på godt og vondt

Eg fylde 50 år

i påska

og såleis fekk eg oppleve ein milepæl i livet

Eg gledde meg over å få lov å bli endå eit år

Gåva frå kjærasten 

var ein stor draum

eg fekk oppfyllt

Ein tur med Hurtigruta

frå Bergen til Kirkenes

og tilbake

på flott lugar

med god mat

og tusenvis av gode opplevingar

og inntrykk

Opplevingar eg fekk ilag med han som er min beste ven

min gode kjærast og støttespelar

Finnkjerka ved Kjøllefjord

Mot slutten av turen

fekk eg første varsel

om at noko var feil

Men i gledesrusen over turen

klarde eg å la vere å tenkje på at det kunne vere sant

Utover sommaren vart teikna tydlegare

og eg sjøna at noko var fatalt gale

Noko vaks i kroppen min

og eg var i ferd med å 

oppleve det store marerittet

Eg gjekk frå den store gleda

til den mørkaste redsla

Tida fall lang

når eg gjekk å venta på svar

Svar som kunne endre livet mitt fullstendig

Det var ei tid full av angst og redsle

håp og tru

glede og gråt

Og i august var det ikkje lenger muleg å la vere å ta det innover seg

Det var eit faktum

Eg hadde fått kreft

Eg måtte gå den tunge vegen

og fortelje borna mine at eg var sjuk

Samtidig som legen sa orda til meg

kom roa

då kom styrken 

Dette skulle eg klare 

dette skulle eg møte med humor

åpenheit

og styrke

men også tillate meg å ha tunge stunder innimellom

Så gjekk det slag i slag

Operasjon

og 

Cellegift

Hausten har gått så fort

og med handa på hjarte kan eg seie det har vore ei fin tid

til tross for kvalme

til tross for engstelse

til tross for tunge stunder

Denne hausten har eg møtt så mange flotte menneske

som har gitt meg støtte

omsorg og gode ønsker

Eg har fått prøvd mange nye ting

frå operasjon og fram til i dag

Eg har fått med mange nye erfaringar

lærdom som eg alltid vil ha med i bagasjen

Å måtte barbere hovudet

avdi dei korte hårtustane stakk når eg la hovdet på puta

vart berre artig 

når den gode Helenejenta mi 

tok høvelen og barberskummet fatt

og raka skallen til mor

og kjærasten tok bilder i alle vinklar

Då sat latteren og galgenhumoren laust 

der vi alle tre beundra resultatet

Helene i full sving med skum og høvel og no er mammahovudet blankt og mjukt.

Eg kjem til å gå inn i det nye året

med mange utfordringar

Eit par cellegiftkurar til

Så kanskje nokre veker med stråling

Antistoff kurar kvar 3.veke i eit år

Antihormontablettar i 5 år

Alt dette er medisin som vil forringe livskvaliteten min reint fysisk

Men eg er budd og har tenkt å kome igjennom det på ein god måte

Vi har så mange planar for 2012 - eg og kjærasten

Vi skal realisere fleire store draumar

Vi skal leve livet og gripe dagane

Vi skal le og gråte

Vi skal leve

og håpe at året blir slik vi ynskjer

Eg vil takke for kvar dag

Takke for styrken eg har

Takke for humøret eg er velsigna med

Takke for alle som er rundt meg og som viser at dei er glad i meg

Å leve med kreft

er vanskelegast 

FØR du har opplevd det

Godt nyttår til alle eg er glad i 

og takk for det gamle:-))

Jannetoveklem

Styrke

Eg har mange gangar stått på sidelinja og sett

folk oppleve vonde ting og sagt

at dersom det var eg som hadde opplevd "det" eller "det"

så ville eg nok ikkje klare å takle det

Eg har mange gangar opplevd "det" og "det" 

og eg har takla det kvar gang-

-på min måte

Når vi menneske opplever vonde og vanskelege ting

får vi ofte ein styrke til å kome gjennom det som vi ikkje var klar over at vi hadde

Dette veit eg avdi eg sjølv 

har blitt så overraska over at eg har klart meg så bra gjennom

vanskelege stunder

og at eg har kome styrka og tryggare ut i andre enden

No er eg inne i ei slik tid

-eg fekk ei kreftdiagnose

Så har eg altså atter ein gang opplevd "det" som

eg har trudd eg ikkje ville takle......

Då er det så inderleg godt å kjenne på 

at naturen atter ein gang har gjort jobben sin

Eg kjenner at den styrken eg treng for å kome igjennom dette

har blitt tildelt meg 

-i akkurat passe mengd og til akkurat rett tid

Eg veit at eg vil vere i ulage i dagane etter ein kur

Eg veit at eg vil vere i ulage i dagane før ein kontroll

Eg veit at det vil vere dagar eller stunder 

der eg vil ha føling med kjellartrappa....

.....men eg veit også at loftstrappa står like ved......

 ona fyr i solnedgang -09

Her er tankane mine 

skrive ned i eit dikt 

sist eg var i ei vanskeleg og vond tid...

...alltid like aktuelle.....

VEIEN VIDERE

Jeg står her alene, forvirret og rar
Lurer på hvilken veg livet tar
En sorg i hjertet så hul og sår
Bare Gud vet hvilken veg det går

Jeg står her alene, forvirret og rar
Og vet at livet gir og tar
Jeg vakler et skritt, stopper og ser
Gi meg glede Herre, jeg ber

Jeg står her alene, forvirret og rar
Kjenner jeg kan smile av det som var
Jeg fylles av glede og livs - energi
Jeg har da så mye, mye å gi

Jeg står her alene, stolt og glad
Jeg ble hørt da jeg bad
Jeg kjenner at gleden vil komme en dag
Og på nytt gi meg styrke og velbehag

jannetove -09

Så vil eg takke alle dokke som har vore innom meg 

og lagt att gode og oppmuntrande ord

- alle de er med på å føre meg nærare loftstrappa

Velkomen også til nye fylgjarar

God helg 

Jannetoveklem

Det første steget

Det er svarte natta ute

det bles og regnar

skikkeleg vestlandsveir

- eg er våken

-og nyt roa i eit nattstille hus

Spenninga over den første kuren

har lagt seg

Det første halve døgnet

er over

Timar med spenning

venting

informasjon

påfyll av medisiner

mot kvalme

mot ansgt

mot smerter

bestilling av parykk....

....ja for det var som eg trudde...

...håret kjem til å falle

Timar heime

med ein kjærest som 

lagar middag

som lett bekymra kastar blikket på meg

for å sjekke om eg har det bra

Som fylde meg inn i natta

med sine sterke armar rundt meg

Søvnen har vore bra

til tross for sveittebad

og halvvåken forvirring

Men no måtte eg opp

naturen krevde sitt

og kroppen ville ha fleire "drops"

Tankane er gode her eg sit

og nyt blesten og regnet

og veit at det er lite eller inkje som krev meg

desse dagane

At håret skal falle

tenkjer eg er litt spennande

litt rart

korleis vil eg sjå ut

utan hår

Det er godt muleg å finne noko positivt med det -

- eg slepp kostnader til dyr shampoo

-eg kan berre ta på ei lue og gå ut - uten å tenke

på morgonsveis

på luesveis

I grunnen er det mange positive ting 

å finne

om ein bestemmer seg for at det er slik ein vil tenkje.....

.....og dessutan.....

Dropsa virkar - så no er det natta igjenn:-))

jannetove

Tru på ei framtid

I dag er det Søndag

det er Sol

og det er Siste dagen

før eg skal starte på Cellegift

Eg føler at eg er litt i Skuggelandet

akkurat no

Men når eg lyfter blikket 

og Ser framover

så ser eg at eg kjem

ut i ope landskap

ut i Sola 

langt der framme

Eg må nok innom 

nokre mørke parti før

eg er heilt framme

Men tek 

eg eit steg om gangen

og kviler litt på vegen

så kjem eg nok fram til slutt

Dagen i dag 

burde eg nok bruke ute i sola

gå meg ein tur å kjenne på den friske lufta

Men det gjer eg altså ikkje

eg brukar den på noko som eg syns er mykje meir spennande

og meiningsfullt

...eg ryddar i boda

og eg ryddar i rommet der trappa går ned i kjellaren

Kva er vel så meiningsfullt med det

spør du kankje...

I boda skal det settast inn ei dør

slik at vi gjennom den mørke vinteren

kan gå rett ut i vedsjulet 

uten å måtte gå utomhus

Og trappa til kjellaren skal

bort 

der skal det kome eit ekstra gjesterom

slik at vi får plass

til fleire gjester

Så då sjønar de vel 

at dette er meiningsfullt

....og framtidsretta:-))))

Mykje fint å få i plast

Om eg fekk velge - ja så ville eg nok velge den ekte

men det toget har gått

og då er det fint at alternativa slett ikkje er så verst.

No er "han" komen i hus

ja for det må vere ein "han" trur eg

"han" har iallefall lyseblå seng

som "han" skal sove i kvar natt

Men om det no er han pupp eller ho puppa

så spelar det lita rolle

Denne dingsen som har lyseblå seng og 

eiga lomme i BH`en min

kjem til å vere ein del av meg framover

og eg er blitt glad i "han" allereie eg:-)

Så utruleg mykje meir behageleg 

å vere ven med enn den uformelege vattdotten

som eg fekk i starten.

I tillegg til denne venen her 

har eg krav på å få enda ein
heilt gratis endatil

Hr. Staten seier at kvinner har rett på to puppar

ja to....

.....ein til kvardag og ein til selskap?

Nei ein i reserve heiter det visst

i tilfelle ein blir øydelagt

eller eg misser ein....

Og så er det slik at 

dei finst i litt forskjellige variantar

nokon til å ha i lomma i BH`en

andre til å lime rett på huda

....ja og så i mange forskjellige størrelsar då...

...men eg tykkjer det er greit at "han" er omlag 

like stor som naboen...

Så heretter er det slutt på 

å gå på lavpriskjeder for å få klede til denne

kameraten

Spesialklede må til må vite

med lomme og god støtte

og dei er også å få i alle variantar

både med blonder og utan blonder

heilt ordinære og heilt spesielle

sportsutgåve, til å bade i og til å sole seg i

Så det står ikkje på utvalget...

....og prisen på herlegheitene....

..den treng vi kanskje ikkje prate om 

for det er ikkje gratis...

blir mest som å betale for 3 og få ein

Men gode vener fortjener 

at ein tek godt vare på dei

så får no prisen berre vere det den er

Ha ein flott dag der ute - det har eg tenkt å ha

Klem jannetove

Nokre sekund av livsdagen

Av og til må vi stoppe opp

i livet

bruke litt tid på 

å tenkje oss om

Sju månader i mitt 

liv

Ikkje så mykje

i forhold til over 50 år

Men....

Ein halv vår

ein heil sommar

ein halv haust

REDSELSMÅNADER

April med gode stunder

sorglause tankar

Mai med ei gryande uro

varierande  tankar

Juni med tydlege teikn

Bekymra tankar

Juli med prøver

tvilande tankar

August med uendeleg venting

og angstfulle tankar

September med vissheit

alvorlege tankar

Oktober med svara

jublande glade tankar

Frå bøljetopp

gjennom bølgjedal

til neste bøljetopp

Det er nett det som er livet

nokre gonger storm

andre gonger stilla

Erfaring og lærdom fyl oss gjennom livet

-jannetove- 11

Frå mørke dalar til høge fjell

I dag morgon då eg vakna

kjende eg på at

nervane låg på utsida av kroppen

Det var vanskeleg å vere morgonblid

det var vanskeleg å kome i gang

Turen til Hamar og legebesøk 

var uendeleg lang

og magen vrengte seg fleire gangar

Tankane kretsa om spredning, cellegift og det som verre er

Etter kvart som vi nærma oss 

vart eg stillare og stillare

og vel framme på sjukehuset

føltest det som om føtene 

ikkje kunne bære meg.

Kva ville dommen vere

ville det vere spredning

ville eg måtte opererast på nytt

ville eg måtte ta cellegift

Tankane var mange

og tankane var vonde

Så endeleg inn på kontoret

til legen som opererte meg for 3 veker sidan

Han smila lurt og kunne fortelle meg

at lymfene var heilt friske

eg skulle sleppe cellegift

men ein strålekur ville han 

nok anbefale sjølvom

han var trygg for at det ikkje var noko tull att i kroppen

Eg kjende kor gleda bobla

smilet kom tilbake

hendene slutta å skjelve 

og magen fall til ro

Dette går nok aldeles bra sa han

du har ingenting å frykte

du skal berre sjå framover

og glede deg over livet...

....sa han - den flinke og koselege svenske legen

som har hjelpt meg 

med å få bort "styggedomen"

Så no seier eg takk til legen

til sjukepleiarane

til kjæresten

til borna

til slekt og vener

Til alle som har tenkt på meg

til alle som har sendt meg gode tankar

til alle som har sendt meg blomar

og til dei rundt meg som har 

støtta meg no når eg trengde det så veldig

Så sender eg ei takk til høgare makter

for at kroppen sa i frå i tide

for at teikna eg fekk

vart oppdaga

tidsnok.

Så tek eg på meg lette sko

og ruslar vidare i livet

ei vond erfaring rikare

Ei erfaring eg ikkje unner nokon

men som har gjort meg

til eit tryggare og sterkare menneske

Så tek eg på meg lette sko

og vandrar vidare og ser lang lang

framover

Så håpar eg på at 

dagane framover

blir heilt vanlege

heilt kvardagslege 

og berre gode.

-jannetove

Ein engel til glede

Eg hadde ein draum i natt

denne kjære engelen 

datt i golvet

og eg gret av fortviling

no er den nok knust og borte

Men då eg tok den opp 

var den like heil

og gleda vende tilbake

Berre ein vanleg draum

men i dag kjenner eg at den gir meg styrke

eg kjenner at no når eg 

er så spent og engteleg 

for dommen 

eg skal få hos legen på Hamar

kan vere eit godt teikn

Eit fall i fortvilelse

behøv nemleg ikkje bety

undergangen

Så reiser eg til Hamar

med tru og håp

og prøver å leve i nuet

også denne dagen

Ingen har sagt at det er lett

men det er verdt eit forsøk

-jannetove-

Profeten

Dei fleste av oss opplever

at dagane i livet av og til er av det vanskelege slaget

Vi møter sorg og motgang

og motbakkane kan kjennest som sjølvaste Mt.Everest.....

Slike dagar er det ikkje så lett å Gripe dagen 

- sjølvom ein eigentleg

har bestemt seg for å gjere nettopp det.

For eit par vintrar sidan 

var eg ute på ei slik ferd

-bakkane var tunge

-lufta var tynn

og eg var dårleg kledd

Då var det at eg fekk ei kjærkomen gåve -

Lisbeth kom til meg med

boka "Profeten" av Kahlil Gibran

-hans tankar om korleis vi bør leve

traff ein streng lengst inne

i hjerterota mi

-og eg la ikkje frå meg boka

før eg hadde lest alle orda mellom permane

I boka som fyrste gang kom ut

i 1923, oversatt til over 20 språk og solgt i millionar

av eksemplar verda over - 

skriv han blandt anna om Glede og Sorg

Eg tillet meg å sitere nokre få linjer til ettertanke

Sitat:

Når du er glad til sinns, se da dypt inn i ditt hjerte,

og du vil finne at bare det som ga deg sorg, kan gi deg glede.

Når du er bedrøvet, skal du atter se inn i ditt hjerte, 

og du vil finne at du i sannhet gråter over det som har vert din glede.

Noen av dere sier, "Glede er større enn sorg", og andre sier,

"Nei, sorgen er størst"

Men jeg sier dere, de er uadskillelige.

Sammen kommer de, og når den ene sitter alene til bords med deg, 

så husk at den andre sover i din seng.

Sitat slutt.

For meg betyr desse strofene uendeleg mykje

-dei får meg til å sjå samenhengen mellom gleda og sorgen

og på den måten blir det lettare å Gripe dagen akkurat no.

Ei varm helsing frå solfylte Hadeland 

på ein dag som eg kjenner er god

Klem jannetove

Kva er rettferd?

I det siste har eg sett ordet

rettferdig mange ganger

-det er ikkje rettferdig at du skulle bli sjuk

-det er ikkje rettferdig at du skulle få så mange prøvelser

-og sjølvsagt er eg einig

-eg syns heller ikkje det er rettferdig at eg skulle oppleve dette

-eg syns ikkje det er rettferdig at mine flotte born skulle måtte forholde seg til ei sjuk mor

-at min gode gode kjærast skulle måtte oppleve å sjå meg så svak

Nei eg syns ikkje det er rettferdig i det heile

-vi er alltid oss sjølve nærast

Men lat oss snu litt på ting...

-er det rettferdig at eg bur i Norge og ikkje på Afrikas Horn

-er det rettferdig at unge døyr i trafikken

-er det meir rettferdig at ei anna mor blir sjuk

-er det meir rettferdig at ein annan kjærest vert sjuk

-er det meir rettferdig at barn får kreft

-er det meir rettferdig at unge vert skotne

Det hjelp så uendeleg lite å gå rundt å syns synd på seg sjølv

sjå på seg sjølv som urettferdig behandla.......

Eg vel istaden å takke for at eg bur i Norge

-der vi har eit helsevesen som kunne operere meg raskt

-der eg har nok mat

-der eg har eit system som tek vare på meg når alt dette urettferdige hender

Eg vel å vere takksam for at eg har fått feira 50 år

 Eg vel å vere glad og takksam 

-for dei flotte barna eg har fått

-for alle gledene eg har opplevd

-for at eg har funne kjærleiken på nytt etter å ha mista

-for gode syskjen og tantebarn

-for alle gode vener eg har

-for ein gryande haust

-for gode prognoser

Eg vel å gle meg over kvar dag

Eg vel å snu litt på flisa og tenkje på kor heldig eg er......

......trass alt

....og ja eg har det godt akkurat no....og så får eg ta ein dag om gangen

Klem jannetove

Valgets kval....

Valgets kval....

på ein ny stad

i ei ny kommune 

med nye navn

og nye fjes....

Borgarplikta skal utførast

og det krev sin mann

når ein har flytta.

I eit kommune og fylkestingsval

er det dei nære og lokale

linjene som skal teiknast.

Dei store og sentrale linjene får vente....

No er det lokale verdiar

som skal skapast..

og kanskje må ein tore å sjå seg

om i andre retningar enn før....

Vakre Hadelandet mitt skal styrast

og eg har tenkt å bidra.

I dag har bunken med vallister 

blitt redusert frå ein haug til berre nokre få

....finsorteringa får eg bruke litt tid på.

Du skal vel bruke stemmeretten din du og??

Ha ei flott helg
-jannetove-

Sorg og glede - hand i hand

Heilt frå eg var jente og gjekk 

i leikaringen 

har eg hatt med ein song

som har betydd svært mykje for meg

Det er ikkje så ofte eg syng

men gjer eg det - ja så er iallefall 

denne på programmet

utsyn ved verdens ende - 11

UNG ÅSLAUG GJEKK I BJØRKESKOG

Ung Åslaug gjekk i bjørkeskog

så tirøygd, frisk og raud;

ho tykte mest at alle gret

der som ho gleda baud.

"Kva er det vel dei syta for

i verdi vid og stor,

når soli skin, og hjarta brenn,

og kjærleiken fær ord?"

Då kom eit bod at hennar mor

låg sjuk og måtte døy,

då kom eit bod at hennar ven

ha' fest ei onnor møy.

Ung Åslaug vart so underleg,

ho tagde reint den kveld;

for noko bort frå hjarta fraus,

endå det brann som eld.

Ung Åslaug gjekk i bjørkeskog

så tårøygd og so raud;

ho tykte mest at alle log,

der som ho sorgi baud.

"Kva er det vel dei fegnast ved

i verdi vid og stor,

når soli brenn, men hjarta frys,

og kjærleik berr' er ord?"

                                                                                          av Kristofer Janson

ruskevær ved stavern - 11

Denne songen minner

meg om at livet ikkje alltid er 

ein dans på roser og at 

det er viktig å ta vare på kvarandre.

Grip dagen

jannetove

Ikkje New York - men Flø

Kva er det med Flø? 

Spørsmålet vart stillt i programmet Folk på NRK her ein av dagane. 

Ja kva er det med Flø - som gjer at kjente kunstnarar som Hugo Opdal har galleri her - 

- som fengar gutta i Moods of Norway så mykje at dei har eigen butikk her  -

- og at Magne Furuholmen held konsert i denne vesle bygda langt ute i havgapet på Sunnmøre?

Kan det vere nokon tvil?

Himmel og hav

åker og eng

Sauene beitar i fjøra ein tidleg vårdag- 

med utsyn til Runde og øyane rundt

 

Vindskeive tre

Steinrøyser og grusvegar

Sol og glede

I nord kan vi sjå Godøya 

som ligg som nabo til Ålesund

Gamle steingardar

Kulturlandskap

Naust i fjøra 

Hav og øyar så langt auge ser

Å rusle på gode grusvegar i ope landskap 

fredfyllt og stille 

Kjenne angen av våt jord

 Lukte bonden sin våronn

Beitefjøsar som skal gje ly for vind og veir gjennom sommaren

 Sjå at bygda lever 

Vite at det enno finst folk 

 folk som er villige til å drive karrig landbruk

Urøyvd og veirhardt

I eit med naturen

Det var slik det vart.....

Ho kjenner det mest før ho er vaken – kjenner at sola skin og at det er ein uvanleg god dag. Varsamt startar ho på fyrste arbeidsoppgåva denne dagen – arbeidet med å vakne kroppen. Ho strekkjer varsomt – bøyer og tøyer – forsiktig slik at det ikkje gjer så vondt. Vel oppe og på badet merkar ho at ho smiler for seg sjølv og tek seg i å nynne ei strofe frå ein gammal melodi. Ved frukostbordet føler ho at det kokte egget og den varme teèn er like gyllen som sola som fløymer inn vindauga – akkurat i dag er livet godt.

Det er enkelt å velje bort dei huslege syslane ho har planlagt for dagen, det er ikkje verre enn at heile planen kan skuvast ein dag fram – eller kanskje er ho heldig og kan klare å gjere arbeidet seinare – etter turen. For i dag er det ikkje tvil, i dag må det bli ein tur ut i sola – ut for å nyte – ut for å kjenne på naturen og at ho lever.

Det er ikkje så mange slike dagar, så dei gode varme ullkleda kjem på og ho gjer seg klar til å gå ei av dei faste rutene – akkurat langt nok til å vere trim og kort nok til at ho ikkje er heilt øydelagd når ho er ferdig. Fotoapparatet i handa og ho er klar til å ta imot dei gode opplevingane som det er å gå tur i sola.

Ho snublar over dørstokken, kjenner det svi bak augeloka, kjenner klumpen i halsen og følelsane rir ho. Det gjer vondt kvar gong – men ekstra vondt i dag – for i dag var jo dagen så god. Så kvifor kunne ho ikkje berre få ha denne dagen i fred og ro – ho trengde ikkje møte på gamle kjende akkurat i dag. Vist er det vel hyggeleg å treffe gamle kjende – det er berre det at med samtalen kjem spørsmåla – spørsmåla som er så vanskelege å svare på.

Å fortelje at ho ikkje lenger er i arbeid er vanskeleg – det er sårt og vondt. Ho kan sjølvsagt late vere å fortelje kvifor ho ikkje arbeider – men det medfører fleire spørsmål enn svar og ho veit korleis folk reagerer på det. Ho sjønar at folk då blir nyfikne og lurer på om ho er alvorleg sjuk – om det er noko fælt som ho ikkje orkar prate om.

Ho kan likegodt vere ærleg…Fibromyalgi er ikkje noko dødleg eller fælt alvorleg – det er berre så inderleg lite synleg på utsida – og så frykteleg utmattande. Ho går rundt og ser frisk og fin ut – i alle fall dei dagene ho er ute blant folk, dei dagane steller ho seg, pyntar seg og ser frisk ut. Dei dagane smiler ho – ler og prater med folk – dei dagane formen er såpass at ho orkar å gå tur, orkar å møte spørsmåla og blikka.

Dei andre dagane når smertene har overtaket, når motløysa rir ho og natta har vore lang og søvnlaus – dei dagane går ho helst ikkje ut – då orkar ho ikkje forholde seg til blikka og spørsmåla. Då held ho seg heime og prøver å stelle litt i huset, lese litt, strikke litt eller rett og slett filosofere litt. Det er mange tankar som skal bearbeidast når ein må innsjå at ein er ute av arbeidslivet – når ein opplever at alderdomen kom lenge før ein hadde tenkt.

Flyplassar og snømenn

Har hatt ein fin tur nordover for å besøke Helene på Setermoen - vi har kosa oss med god mat og sludra og prata og strikka litt innimellom - berre hatt mor/datter tid.

Då eg kom til Bardufoss før helga var det ein journalist i sving der for å intervjue folk om kva dei tykte om det nye navnet til flyplassen i Bardufoss....eg trudde dama hadde fått hjerneskaking...."Kva tykkjer du om at flyplassen skal heite Snowman Internasjonal Airport???


Det er ikkje tull ein gang og dama ho er sikkert heilt god i hovudet ho....Det var kome opp mange flagg rundt om og ho kunne fortelje at det skal vere ein lang AP trønder der å stå føre den offisielle opninga ein av dagane...

Og på veggen rett utanfor avgangshallen har dei mala heile den store snømannen på veggen...ikkje akkurat ein liten snømann heller...


Eg likar godt å flyge - spesiellt i slikt fint veir som det var i dag - fekk sett mykje av kysten på tur sørover. Her har eg fanga opp Harstad/Narvik lufthavn på Evenes.


Og dette meiner eg er Vega øya lengst ut og så Ylvingen til høgre og Brønnøy lenger mot venstre - ikkje akkurat det beste bildet men frå flyruta såg eg det fole klart.

Vel framme på Gardemoen vart det eit par timar å vente på flybussen over til Hadeland - ikkje akkurat nokon ynskjesituasjon - men men eg fekk no berre smørje meg med tolmod. Eg sette meg ned ved døra der alle som kjem frå utlandet kjem ut - å du verden kor mykje forsjellige folk som kjem til landet vårt.

Der var verdensvante foretningsfolk med 1001 natt sko, stivpynta damer med hælar høge som stylter og forvirra åleinereisande antageleg på tur til Norge for første gang. Å så plutseleg kom det eit syklubbfylgje - ein vennegjeng som sikkert hadde vore i Krakov på langhelg - damene hadde nok hatt det morosamt. Artig å oppdage lettelsen i augo til dei som antageleg hadde litt for mykje taxfreevarer i sekken og løye å sjå kor mange posar med godteri enkelte hadde med heim.

Å sitte slik i fred og ro og berre sjå og studere alle folka som kjem forventningsfulle ut av tollen set igang tankane. Å sitte slik å fundere på kvar alle folka skal, kvar dei har vore og berre observere er uhyre underhaldande. Best av alt er vel kanskje å sjå gleda når mor og far kjem på besøk til sonen som sikkert arbeider i Norge, eller når kjærasten kjem att frå eit langt utanlandsbesøk.

Eg sat der i knappe to timar - det føltest som om det var berre ei lita stund - kunne sikkert ha vore der enno lenger, men bussen min kom og eg måtte ta fatt på mi siste etappe på reisa heim til Hadeland.

Men absolutt ein fin måte å bruke ventetida på